25 jul. 2015

Llingua cayonca

Esnala lo indecible, lo falao na poza de la llercia, esguila pela solombra blanca del silenciu, pel fondu que nada nun diz y too algama cola llingua de lo murnio. 

Cuerre y espatuxa la so cuspita. 

Mordigaña los furacos, llambe'l vacíu gafu qu'a naide-y importa dende lo fondero'l gargüelu. Ehí queda la fame y les ganes de callar.  Mueya la voz nel color tresparente de la muerte, nel borrín secañoso de l'ausencia.

Llingua cayonca. Sudu del nun dicir.