31 may. 2014

Tamién hai tenrura

Ye un día nublu, de nublu sol y nublos páxaros. Cai asina un murniu silenciu sobre l'aire que güel a muerte nubla. Tolos seres anueden esperances baxo la quema irreparatible de los díes nublos. Pero güei namás les solombres s'afayen pela vida.

Tamién díes como güei cuerre'l tiempu. Flui la lluz. Declama los sos versos el declive de la tarde. Amira de frente tolos abismos qu'atopes, n'ellos tamién hai tenrura escondida ente les sos pallabres feches de piedra y desbentíos.