8 may. 2013

Poema que nun recuerdo

Ente la nada y l'átomu habita'l suerbu del destín. Na mortalidá de lo vencío parola'l sudu del silenciu y calla la distancia'l so llargor impronunciable.

Neses ruines entovía les áscuares conocen el mio nome. Son estes cenices la mio saliva pasao y un poema que nun recuerdo.