18 feb. 2009

El neñu de la oreya verde

Va ser cosa d'oreyes. Yo crecí col señor de la oreya verde. Sedrá un ser mitolóxicu, camentaba daquella, porque oreyes namás les tuviere visto colloraes pol fríu, por dalgún balonazu nel patiu'l colexu o depués d'un bon tirón si nun acababes el problema, qu'asina les gastaben los maestros de cuando neñu.


Más raro, digo yo, ye esi qu'ha de tener más de dos oreyes de tanta xente qu'hai arrodiándolu falándo-y de coses importantes. Lo más ablucante que por munches oreyes que tenga nun ye a escuchalo too. Habrá que-y lo gritar.


Por suerte hailos que de neños poníen atención a lo que-yos dicía la so güela. Atalanto qu'estos son, tamién, neños de la oreya verde.