7 ene. 2009

Fala

Nun teas atristayáu, pa qué mirar pa lo escuro, pa qué la soledá fría como'l corazón d'un páxaru muertu. Nun caigas al agua, nun esperes l'abrazu últimu nin t'axuntes al silenciu.


Hai munches coses por facer, alloñar les tristures ye'l llabor de la vida mesma.


Ri, besa, suaña. Y, sobre too, fala.

5 comentarios:

  1. El xanu\'l caborniu7/1/09 15:48

    Cuando falamos, reímos, besamos y suañanmos.

    ResponderEliminar
  2. Qué pallabres tan guapes, xanu. Gracies.

    ResponderEliminar
  3. Presta lleer estes llinies y más cuando sientes qu'eso ye lo que necesites anguaño.
    Un saludu

    ResponderEliminar
  4. Gracies Repunante poles tos pallabres. Saludinos

    ResponderEliminar
  5. prestome fíu, convidau quedes
    Lo que fizo la borona...

    ResponderEliminar