26 jul. 2007

Más pallabres

Nun m'interesen les pallabres del mieu que venden mieu, de la falsedá que mata la xusticia nos mesmos llabios, de la vergüenza con arume político, del desconsuelu del que nun ye naide, del escaezu onde aporten les coses probes qu'a naide-y importen, del fríu qu'entra pel costazu en busca de trabayu.


Nun me gusten les pallabres ferruñoses porque al besales, manquen; nin les que nacen pa caer como piedres sobre les esperances del mundu.


Porque les pallabres nomen el mundu que ta al rodiu de les coses qu'amamos. Asina, a veces, val más callar.

No hay comentarios:

Publicar un comentario