20 jun. 2007

El mitu de la caverna

Espertó una churra qu'habitaba na reciella y entós dexó l'asfaltu y la dura vista de les paredes encementaes, el caleyar prieto del probe y les hipoteques afogaes del que nun ye naide, pa dase cuenta de qu'eso nun ye tolo qu'hai, qu'eso namás son solombres de los gocios más xabaces y canallescos de la xente minoritario que mueve los filos. Y dempués del bardial crució la llamarga y ver pudo'l fumu escuro del dineru ente fedores, lluz apagao, mugor probetayo.


Tornó a la reciella, pa camenta-y les vergüences del mundu y del engañu qu'han de conocer. Esa oveya ha de ser la filósofa qu'espeye les conciences y que faiga tremar l'apoltronamientu. Pero la reciella ta sorda. Y mentanto la que s'atrevía a dicir verdaes como puños (eso sí, zarraos y bien altos) yera metida na cárcel por nun querer ser borrega, los demás borregos gociaben qu'unos millonarios dieren pataes a un bálon.


Pa más esclaratories pallabres sobre'l mitu de la caverna, nun hai nada como l'artículu de Miguel Ángel Llana espublizáu en Glayíu.org.

13 jun. 2007

Lletres pa don naide

A quién-y importa que te llevantes, home o muyer del abandonu, que tengas o non monedes en bolsu pa pagar l'autobús, los remiendos na culera o'l pan duro que tarda n'acabase lo que tarden les manes neñes n'apurrilo. Por qué va naide a mirate, amosate los horizontes qu'entá nun conoces, pa qué si los tos güeyos nunca nun vieron más allá de les llendes del país murniu nel que vives y el color prieto de la fin de mes. Lo que fales nun ye a romper el silenciu en qu'argayasti.


Van por ti estes lletres. Y tu nun lo sabes.