18 sept. 2006

La belleza irreal

Ta falándose muncho anguaño de la extrema flacura que sufren munches moces y mozos fomentada pola industria de la moda. Como tol mundu que tea un poquiñín informáu sabrá, la pasarela Cibeles paez que va poner un criteriu pa impedir que desfilen modelos con aspeutu poco saludable. El criteriu ye'l d'imponer qu'aquella moza que nun tea penriba del 18% de masa corporal nun desfila. Yera hora de que l'Estáu tomara cartes nel asuntu, porque tamos falando de salú público y ye bien conocío que'l mundu de la moda nun ye nada beneficioso pa la mocedá (la mayor parte de la mocedá nun tien eses talles, nin eses cares, nin eses perres) y creánse problemes que puen derivar en verdaderos traumes.


Ye vergoñoso que la sociedá nun pare de dicite que pa ser guapa tienes que midir tales o cuales midíes o tales o cuales talles. La talla 34 ye talla d'adolescente, asina que ha de cortase esa imaxe de qu'esa ye la talla estándar pa cualquier muyer que quiera ser bella. Amás, eses moces enfermices, qu'arriendes de tar yá descomanadamente flaques, maquillábenles coles cares pálides, con solombra embaxo los güeyos, que paecíen zombis, ¿a quién-y pue paecer bello eso?. Eso ye una belleza irreal. Non solo l'Estáu español debería tomar cartes nel asuntu (como afortunadamente ta faciendo), sinón tola Xunión Europea. Y nun me valen eses modelos o persones que trabayen nesa industria de la moda (pa min nun ye un arte, ye un negociu) que dicen qu'agora va discriminase a modelos que seyan delgaes por constitución, ¡coime!, ¡nun se tuvieron discriminando a modelos por llevar talla 38 o 40 llamándoles gordes!, ¿onde taben estes persones años pasaos pa glayar col mesmu enfotu eses discriminaciones?.


Por desgracia, pienso que como industria bien incrustada na sociedá pesa muncho, y hai munches persones a les que nun-yos interesa que-yos toquen la pita de los güevinos d'oru. No fondero, la industria de la moda que remana cantidaes indecentes de dineru ye otru exemplu de capitalismu, y polo tanto nun-y importa nin la salú nin la moral de la xente. Namás arramplar cola mayor cantidá de dineru posible.


Y tengo que dicilo pa quedame a gustu. La directora de la pasarela Cibeles, Cuca Solana, ye una sinvergüenza, porque foi la responsable de qu'añu tres añu, tuvieren baxando les talles imponiendo una imaxe de muyer nociva pa la sociedá. Ye una sinvergüenza porque esto yá tuvo denunciao hai años y ella llavóse les manes. Ye una sinvergüenza porque punxo penriba la salú de les modelos, los sos intereses personales. Ye una sinvergüenza porque agora va de defensora d'una belleza sana.


Paga la pena pasar pela páxina de Dove, la marca de productos de belleza pa muyeres, y echar una güeyada a la so campaña pola belleza real. Oxalá munches muyeres, sobre too les más moces y que tán entovía formando la so mente, pasen per esta páxina, pa dase cuenta de que pa ser bella nun fai falta midir tales o cuales talles, sinón que basta con ser una mesma, con ser vital, con tresmitir ilusión. Un aplausu dende equí pa empreses como Dove.