27 dic. 2005

La oficialidá tien moos

Pues sí, yá veis, la oficialidá tien moos. Ún pensaba que la oficialidá de daqué (seya llingua, nome, topónimu...) yera percenciello d'entender. O hai o nun hai. Pero lleo güei mesmo nun periódicu que Jesús Iglesias, coordinador d'IX n'Asturies, diz que la oficialidá tien moos de ser y puen discutise. Home, ye gracioso que dalguién que ta nel poder diga lo qu'ún, como yo, puea pensar. Y digo que ye gracioso porque cuando ún aconceya con otres fuercies polítiques p'aldericar sobre un tema y sacar daqué bono, ún de primeres lo que tien de facer ye nun amosar toles sos cartes, ye dicir, pidir lo máximo pa dir catando cómo van les demás propuestes. Si yá dende l'entamu falamos de concesiones, mal camín. Ta perclaro que ún tien que pidir 10 anque-y valga 6. Lo malo ye que ún pida 6 porque entós-y van dar 4. Pa exemplu ta ehí l'estatutu catalán. Mal camín pa la oficialidá si yá entatamos a dar concesiones enantes del alderique.

2 comentarios:

  1. h.ortiga4/1/06 11:55

    ¿Vas escribir mas o vas dexalo asina?

    ResponderEliminar
  2. metabolic7/1/06 8:08

    Hai munchos modelos d'oficialidá, eso ye verdá. Como exemplu, compara les oficialidaes del catalán, del vascu y del gallegu nos sos territorios. Nun ye tantu una cuestion de "hai-nunhai" sinón que los matices hai que los tratar. Si pides namás que la oficialidá, puen llantate una oficialidá diferida que nunca llegará a efectuase plenamente o una oficialidá non total...

    ResponderEliminar